Balise 10 - Club des Sports d'orientation asbl.
Ajouter aux favoris Ecrire à Balise 10

 

Historiek van Balise 10

 

Voorwoord

 

 

Men heeft mij gevraagd om me bezig te houden met de historiek van de club. Ik ben geen conservatief persoon dus zijn bepaalde herinneringen reeds ver weg.

Mits een duwtje in de rug, besluit ik uiteindelijk om een reeks beelden die me te binnen schieten op papier te zetten.

Ze zullen waarschijnlijk niet chronologisch zijn maar eerder anekdotisch.

Ik zou willen zeggen hoe vruchtbaar de relaties van de club met de militaire autoriteiten waren. Wij werden voor 100 % gesteund op logistiek vlak en daartegenover leverden wij met onze kaarten een werkinstrument voor de militaire opleiding.

Graag zou ik André LOURTIE willen bedanken, het geheugen van de O. C. , de archivaris van HERMATHENAE die ons een hele reeks data heeft voorgeschoteld, dewelke U in het vervolg van dit relaas zult terugvinden. Ik zal namen vermelden maar tegelijkertijd ook vele namen vergeten. Gelieve mij dat niet kwalijk te nemen. U mag mij steeds uw opmerkingen laten geworden en wij zullen de nodige correcties aanbrengen.

Dit moet een levende materia blijven. Dus, grijp naar uw pen !

 

De jaren HERMA SIEGEN

 

In de jaren 70 was het oriëntatielopen in BELGIË nog in zijn kinderschoenen (oriëntatiekaart IGN). De eerste wedstrijden werden georganiseerd waar slechts enkele militairen aan deelnamen. Vanaf 1977 waren enkelen onder hen aangesloten bij HERMATHENAE. Gezien het stijgend aantal leden stelde André LOURTIE voor de sectie HERMA-SIEGEN te creëren.

En dan waren we vertrokken !!

Laten we hier de pioniers bedanken, namelijk Paul VANDER DONCKT, Dimitri DOLGOFF, Jacques CHRISTIANE en Jean-Marie DEMEUSE. Zonder hen stonden we nergens en speelden onze kleinkinderen nu niet elke zondag in de bossen. Van het prille begin van het oriëntatielopen te SIEGEN, kun je er nog regelmatig ‘s zondags ontmoeten. Ze zijn misschien van haarkleur veranderd maar kunnen nog honderduit vertellen over de goeie oude tijd, ik vermeld er enkelen: Jean BAYI, Guy DELAIN, Guy EGGERMONT, Jean FALLA, Anne et Marcel FLON, Jean-Michel GOFFINET, Franz PETIT, Claudy DUJARDIN en Eric en André LUXEN.

Dank zij hun dynamisme, breidde de sectie zich vrij vlug uit.

Enkele uitstekende resultaten werden gerealiseerd door Serge JEANMENNE, Josette en Christophe LUXEN, Hugues PETIT, Michel CHRISTIANE en dit om er maar enkele te noemen.

Gedurende deze periode voegden zich een aantal lopers bij de club die tot op heden deelnemen aan allerhande competities: Robert WERY, Didier PHILIPPE, Freddy RAES, Bernard CAUCHETEUR, Serge DERY, Christian STOFFELS, enz ...

Wekelijks verplaatsten we ons met velen in België en na enkele jaren hadden we de eer onze eerste nationale wedstrijd te organiseren. Het was de tijd dat onze eerste I.O.F. kaart werd opgetekend door enkele leden, waaronder onze diep betreurde Georges BEROTTE.

Vervolgens werden andere leden verwelkomd zoals Linda LEBON, Bernard MOUSNY en langzaam maar zeker bereikten we 200 leden.

In 1977 werd de eerste wedstrijd, die opgenomen werd in de kalender, georganiseerd te SIEGEN met I.O.F. kaart.

132 deelnemers namen de start, 19E dames waarvan een zekere Martine DETROUX de HERMA de zege voor haar rekening nam. Na de wedstrijd nam André LOURTIE (hij opnieuw) het woord tijdens de prijsuitreiking om de organisatie te danken voor het geleverde werk maar ook om een nieuwe uitdaging de wereld in te sturen: volgend jaar een tweedaagse te SIEGEN organiseren op I.O.F. kaarten. De handschoen werd opgenomen door Roger WALRANT, destijds voorzitter van de club.

Opzet geslaagd, vermits we deze competitie jaren achtereen hebben georganiseerd tot eenieders tevredenheid, namelijk in 1978, 79, 80, 82, 83, 84, 85, 86 (BALISE 10), ...

Herinner U het souper en de avond van de zaterdag. Bepaalde clubs stuurden talrijke delegaties, zoals natuurlijk HERMATHENAE, maar ook l’ARDOC met Hubert BASTIN als aanvoerder, NVV Amel en de jongeren van Albin GENTEN en de K.O.L. met Gilbert STAPELAER als trouwste afgevaardigde.

In die tijd zijn we met een hele reeks I.O.F. kaarten naar buiten gekomen, niet alleen in SIEGEN maar ook in WEIDEN, SPICH en zelfs in AACHEN.

Enkele jaren later komt het illustere idee van Jacques CHRISTIANE: een oriëntatie MARATHON. Wat een geestdrift binnenin de club ! Dank zij onze gegroepeerde I.O.F. kaarten konden wij collages maken om de omlopen te kunnen tekenen gaande tot 30 km en met een niveauverschil van 1.200 m. Men had een flinke dosis energie nodig en men moest misschien zelfs een beetje gek zijn (geen nood, wij denken eraan om dit binnenkort opnieuw te lanceren op onze kaarten van HAMPTEAU, MARENNE en CHAMPLON).

 

Oprichting van BALISE 10.

 

Toen ik in 1985 in WEIDEN aankwam werd ik onmiddellijk gecontacteerd door Lucien PENASSE teneinde een club BSD op te richten. Met de steun van André LOURTIE (alweer hem) en met het akkoord van het comité van HERMATHENAE, hebben we de club BALISE 10 gelanceerd. Deze kreeg van de "A.B.S.O." het stamnummer 33.

De naam ‘BALISE 10’ werd voorgesteld door Franz PETIT; hij maakte allusie op de tiende provincie, het grondgebied van de Belgische Strijdkrachten in Duitsland.

Het doel was de orientatieloop te promoten in alle garnizoenen. Men moest een formule vinden die de activiteiten maximaal decentraliseerde.

In een eerste tijd werd een comité opgericht om de verbinding met het A.B.S.O. en de F.R.S.O. te verzekeren. Het comité bestond uit Lucien PENASSE, voorzitter, ikzelf, secretaris en Josette LUXEN, penningmeester. Vervolgens werden 2 secties opgericht die totaal onafhankelijk waren van elkaar. De ene te SIEGEN die als draaischijf de meeste activiteiten organiseerde en de tweede te WEIDEN die deel uitmaakte van het sportcentrum te WEIDEN. Er werd getracht nog twee 2 secties op te richten te SPICH en PROPSTEIERWALD maar zonder al te veel succes. Het is pas veel later, bij het opdoeken van het garnizoen SIEGEN in 1994, dat de zetel van BALISE 10 naar SPICH werd overgeplaatst.

Uit het gedeelte goede herinneringen kunnen we de Old Compass dag te WEIDEN in 198?, vermelden. We hadden ons voorgenomen om een balise met een elastiek aan een tak vast te maken. Men moest springen om zijn kaart te kunnen knippen. Wat gebeuren moest, gebeurde. Doordat een concurrent de balise te vlug losliet rolde de elastiek zich op rond de tak. Bijgevolg moesten de volgende lopers ofwel in de boom klimmen ofwel op elkaars schouders gaan staan om hun kaart te kunnen knippen.

Ter dezer gelegenheid vierden we eveneens de verjaardag van Camille MINOTTI voor wie we een speciale balise hadden voorzien. Aan de voet van die balise lag zijn geschenk en hij bood zich bij de aankomst netjes aan met zijn geschenk onder de arm. Onze vriend Camille, heeft zijn verjaardag goed gevierd, ja, ja, met een vlieg in zijn oog !!

Verder ging het leven van onze club gewoon zijn gang met onze traditionele organisaties: 2 dagen, Marathon en talrijke militaire wedstrijden.

Tot driemaal toe heeft de club buitenlandse stages georganiseerd. De belangrijkste was deze die in ZWEDEN doorging in 198?. We waren met een 50-tal en werden ontvangen te HUSKVARNA door de club van Alain SUNNERGREN.

Voor de meesten onder ons was dit een première: ZWEDEN en de overzet per ferry. We kwamen aan rond middernacht en vanaf 6 uur "OPSTAAN". We waren allemaal ingeschreven voor een "kleine" regionale wedstrijd (2.000 lopers). Wat een kontrast met onze kaarten van SIEGEN. We hebben kennis gemaakt met stenen en moerassen, verder werd ons verblijf in elkaar gestoken door Alain die ons elke voormiddag deed trainen en in de namiddag gingen we op excursie. We zullen ons vooral de uitstap met de stoomboot op het meer blijven herinneren. De motor draaide ‘op hout’, wat een juweel !

Andere rariteit: het bouwen van een boot, copie conforme van BOUNTY, door een wat gekke artiest, met dwarsliggers van de spoorweg, een kunstwerk.

Tijdens de trainingen was de lokale pers aanwezig om die kleine belgen te zien. René STEENSSENS en ik stonden met foto in de lokale krant. Foto genomen toen we op het punt stonden om een omheining te overschrijden à la hindernispiste.

Herinner u die prachtige eland aan de rand van het bos en de reactie van onze chauffeur PETER die bliksemsnel een kleine weg insloeg om zo dicht mogelijk van het dier te komen om foto’s te kunnen nemen. De chauffeur was formidabel, hij nam verlof om met ons mee te kunnen gaan. Hij was het ook die ons begeleidde tijdens onze 2de stage te LACANAU in 198?. Een volledig ander gebied natuurlijk. Laag relief dat nu goed gekend is door vele Belgische orientatielopers. De trainingen die voorbereid werden door Jacques CHRISTIANE en de deelname aan de driedaagse van de Zilverkust waar we talrijke ereplaatsen en overwinningen hebben behaald. Bernard MOUSSY en Linda LEBON hebben vertrekkende van de hoogste toppen van de duinen jongeren geïnitieerd in parapente. Een niet te missen bezoek van de gekende duin van PILLA. Voor wat het gastronomisch gedeelte betreft onthouden we het souper in de kleine herberg: wat een schotel met zeevruchten !

In 1990, een groep van 13 lopers in een konvooi van 7 karavans hebben deelgenomen aan de 5 dagen van ZWEDEN - GÖTEBORG: 25.000 deelnemers, 5.000 karavans. Ingeschreven door Allan bevonden we ons temidden van Zweden en Noren. De talenknobbel van Christian STOFFELS was goud waart. We hebben ons goed geamuseerd. Een echte stad in een kazerne, met daarin verbruikersmarkten , zoals onze MHK, 2 banken, 1 postkantoor, een immens grote tent met sportwinkels, lokale producten, enz...

Om zich te verplaatsen in de grote camping, 2 oplossingen: de busnavette of één van de 2000 fietsen die ooit tot het Leger hebben behoord. En de WC’s als praatplaats, geen probleem, we zaten naast elkaar . Naar het schijnt waren die vroeger recht tegenover elkaar geplaatst, om te kaarten misschien?

Vanaf 6 uur ‘s morgens werden colonnes met bussen ingezet om ons naar de etapes te verplaatsen, gevolgd een helikopter. op het ogenblik dat de vlaggen werden gehezen van de deelnemende landen, om 8 uur stipt, was het muisstil in de aankomstzone: de 8 kleuren bij aankomst van 30 renners per minuut; de enorme aanhangwagens vol met computers, het aanbrengen van de resultaten en bovenop dit alles het prachtige weer tijdens ons verblijf.

Laat ons niet teveel over de resultaten praten behalve dan dat Josette goed gepresteerd heeft. Wat een herinneringen !!

DRAGUIGNAN

Uiteindelijk werd de derde stage georganiseerd in 1997 te FONTAINEBLEAU. We waren met een vijftiental deelnemers onder de leiding van Christian STOFFELS en Philippe SINAEVE. We hebben de prachtige bossen ontdekt of opnieuw ontdekt met zijn immense rotsachtige randen. Een uitstekende stemming tijdens dewelke enkele jongeren de microbe van het orïentatielopen hebben opgedaan.

Spijtig genoeg, hebben de verschillende restructuraties van het Leger en de talrijke humanitaire opdrachten in het buitenland ervoor gezorgd dat heel wat personen naar BELGIË muteerden.

Gevolgen: opzeggingen van lidmaatschap, verplaatsingen en onbeschikbaarheden volgden elkaar op, wat onze club drastisch verkleinde.

Maar, sedert 1998, leek de leegloop op te houden en begon de club weer te bloeien. We stellen vast dat heel wat renners opnieuw deelnemen aan verschillende competities. Velen onder hen maken deel uit van de comité’s A.B.S.O., F.R.S.O. en houden zich bezig met de jongeren. Drie kaarten werden in BELGIË gemaakt, dit laat ons toe activiteiten op nationaal vlak te organiseren.

Naar de toekomst toe verzorgen we de 3 dagen van BELGIË in samenwerking met PEGASE.

Het is op goeie weg en we hopen er velen onder u te ontmoeten.

Voor andere belangrijke data van onze toekomstige activiteiten, nodig ik u uit om de andere pagina’s van onze site te raadplegen.

 

 

Dank je wel om dit te willen lezen,

André LUXEN

Iemand van het eerste uur.